سالی یه بار از ترس اینکه اینجا رو ببندن میام یه چیزی می نویسم بعد یه کامنتی و میبینم که برام گذاشتن و خیلی دلمو شاد می کنه

من هیچ وقت از اونا نبودم که برام کامنت زیادی گذاشته بشه و یا وبلاگمو به کسی توصیه کنم دلم می خواست یه جای خصوصی برای خودم باشه و وقتی می بینم کسی بوده که وبلاگمو پیگیری کرده یه حس خیلی خوبی پیدا می کنم

زندگی می گذره و ما به گرد پاش نمی رسیم ولی انرژی + به
هم دیگه بدیم که بتونیم لااقل دووم بیاریم

خوب باشه هر کی اینو خوند:)

/ 0 نظر / 5 بازدید